Manyak !
Hiç birşey söylemediğim zamanlarda aynaya bakıyorum. Sözlerin bittiği yer tam da neresidir. Sözler bittikten sonra geriye ne kalır .
Herşeyi boşa harcattı zaman Tüm düşlerimi orak misali biçti Bomboş bir kutu kaldı bana köşelerini saydığım Bir oda kaldı içini kendimle doldurduğum Şimdi ortasında durduğum zaman Sanki bana ait...
TUVALET KAĞIDINDAN KAYMAK YAPMAYI BAŞARAN(!) YURDUM İNSANININ, BAYATLAMIŞ VE RENGİ KARARMIŞ TAVUKLARI ÇAMAŞIR SUYUNA SOKARAK, RENGİNİ BEYAZLATIP; TAZE GÖRÜNTÜSÜ VERMESİNE, HİÇ ŞAŞIRMADIM!.
Umutluyum karanlık yolların yolcusu olsam da Her ümidin arsız bekleyicisiyim, Bir söz getirdi beni sana, Gözlerin can buldurdu hayatta, Bir bardak şarabın, Üç beş laf edebileceğin dostun, Bir de...
Bir yol tutturmuşum Nereye gittiğimi bilemedigim Bir yar sevdim vaktiyle Kalbi pamuk , korunma duvarları sarptı Kim olduğumu bilemedi Göremedi beni Onu ne cok sevmiştim Onun gecesi benim , günü...
Kapatıyorum bu sefer gözlerimi sonsuzluğa Dolunay eşlik ediyor ürperten gecenin masum karanlığında Sahilde saymadım kaç gemi gecmis bogazdan Şarap bile dokundu senin yokluğunda bana Uç dilim kavun...
Sensiz hiçim Çok düşündüm Sen kimsin.
Halbuki ben neleri göze almıştım . Çok mutlu olacaktık ?..
Hepimiz açız. Aslında tüketim oyununun kuralları muhtemelen 20 yıl önceden belirlendi. Herşey çok masumane başladı.
Hep böyle dediler, ben çok küçüktüm daha.Nereye.
Yine kötüydü her gece olduğu gibi Ruhum isyanlarda ne zaman geçecek bu düş Ne zaman anlayacak insan Herşeyin bir nefesten daha değersiz olduğunu.
Yine ben, yine yaşam Parçalıyor durmadan Benliğim darmaduman Çarklarda ezildi senelerce Bu ne dümendir anlamadım Anlayan anlatısın Ne kadar değerliysen o kadar acı dolusun... Bilen açıklasın .
Tam bir manyaklık bu yaşam, mahvolan mahvolana....