13 November 2012
Eu quería que soubeses, que a vida é un escenario, e os actores somos todos nós...
Ensinaron-me que o amor é un teatro e eu aprendín o meu papel.
Abrín a cortina do primeiro acto, E a xente amou por primeira vez...
Un aprendiz, tentando ser feliz ...
E cando o segundo acto comezou, Crin nun soño e entreguei-me enteiro para ti ...
Hoxe estou aquí só... sen ti, amor ...
E eu che amoooo ...
A ilusión acabou, a cortina pechou e eu estou aquí só... sen ti...
Pero se queres volver, podes volver, eu estou aquí, sentado detrás da cortina no escenario da miña vida esperando che para volver a che amar...
Fábio Vieira
O Escenario Da Miña Vida • Opuss № I